Płaczę nad tym, co jeszcze się nie dokonało.
Nie wytrzymam tego dłużej.

...

> LINK <

...

"Zapadając w sen czułem jak każda część mego ciała zegna się ze światem,
jakby chciala podziękować, za chwile tu spędzone.
Każda łza żałowała ze nigdy świata nie poznała a serce że nie zostało pokochane.
I tak żegnam się ze światem zamykając ostatnią, najgłupszą część ciała, oko,
które nigdy nie dojrzało i nie zostało dojrzane.
Sen mą wiecznością."

...

Zamykam bloga. Każda kolejna notka będzie prywatna - nie widoczna dla odwiedzających. Po co mam prowadzić publicznego bloga, jeśli nikt tego nie czyta? Reszta bloga będzie dostępna jako archiwum - enjoy. Prowadzenie tego internetowego pamiętnika było dla mnie nierzadko swoistym katharsis - bardzo mi to pomagało. Próbowałem ukazać w nim tą najciemniejszą cząstkę mnie, która nie zauważalna dla innych żyje we mnie - czasami jednak dominuje, stąd chęć przekazania jej w takiej formie. Wielu osobom jednak to się nie podobało - krytykowali mnie za pesymizm i "zamulanie". A ja wręcz przeciwnie, raduję się ze świata i tego co mi dzień przynosi, ale nie ukrywam, że kryje się we mnie dualistyczna dusza - a ta druga część, najgłupsza, żywi się nadziejami, marzeniami, romantycznością i miłością. Niespełnieniem, łzami i pragnieniami. Zdaje sobie sprawę, że większość może tego nie rozumieć, zresztą nad tym, że nikt mnie nie potrafi zrozumieć zawsze ubolewałem. Stąd moja decyzja.

Dziękuję i Żegnam.